Urodzona jako księżniczka w średniowiecznym królestwie niemieckim, Śnieżka osierociała w młodym wieku po śmierci matki, a później królewskiego ojca. Jej próżna macocha, Zła Królowa, obawiała się, że rosnąca uroda Śnieżki przewyższy jej własną. Aby ukryć wygląd młodej księżniczki, Królowa zmusiła Śnieżkę do noszenia łachmanów i służby jako kucharki w jej własnym zamku.

Gdy Magiczne Lustro ostatecznie ogłosiło Śnieżkę „najpiękniejszą ze wszystkich”, rozgniewana Królowa najęła Łowcę, aby wykonał wyrok na księżniczce w odosobnionej polanie w lesie. Niezdolny jej skrzywdzić, Łowca namówił Śnieżkę do ucieczki.

Zgubiona w lesie, została poprowadzona przez łagodne leśne zwierzęta do chaty Siedmiu Krasnoludków (Dok, Kwaśny, Wesoły, Senny, Wstydliwy, Kichu i Głupek), gdzie przejęła pieczę nad domem i zdobyła ich głęboką miłość. Pomimo ostrzeżeń, aby unikać obcych, empatyczna natura Śnieżki skłoniła ją do przyjęcia zatrutej jabłka od przeobrażonej Złej Królowej, ukrytej pod postacią staruszki. Popadając w śmiertelny sen, została umieszczona w szklanej trumnie otoczonej płaczącymi krasnoludkami, aż jej prawdziwa miłość, Książę, obudził ją pocałunkiem.