NAZGÛL
Nazgûl, znani również jako Upiorne Jeźdźcy, Czarni Jeźdźcy lub Dziewięcioro, to dziewięciu śmiertelnych ludzi skorumpowanych i uwiecznionych przez Saurona za pomocą Dziewięciu Pierścieni Władzy. Jako główni porucznicy i groźni słudzy Mładego Władcy, nieustannie polują na Jeden Pierścień w całym Śródziemiu przez Drugą i Trzecią Erę.
Cronologia
Biografia
Nazgûl (pochodzące z Czarnej Mowy słowa „nazg” oznaczającego „pierścień” oraz „gûl” oznaczającego „upiór”) byli pierwotnie dziewięcioma wielkimi śmiertelnymi królami, czarownikami i wojownikami ludzi, którzy otrzymali Pierścienie Władzy od Saurona w Drugiej Erze.
Z czasem skorumpowani przez swoje pierścienie, ich cianne ciała trwale wyblakły, aż stali się niewidzialnymi widmami całkowicie związanymi z mocą Saurona i Jednego Pierścienia. Przez całą historię Śródziemia Nazgûl służyli jako najstraszniejsi dowódcy Saurona.
Pod wodzą Czarnogłowego z Angmaru oraz jego zastępcy Khamûla Wschodniego, założyli złowrogie królestwa, takie jak Angmar, aby zniszczyć królestwo Dúnedainów w Arnorze, a także zdobyli Minas Ithil, przekształcając je w Minas Morgul. Podczas Wojny o Pierścień Sauron wysłał całą Dziewięciotkę, aby wytropiła Frod Bagginsa, początkowo jako zakapturzeni Czarni Jeźdźcy na koniach, a później na grzbietach skrzydlatych Bestii. Nazgûl dowodzili armiami Saurona podczas oblężenia Gondoru i bitwy na Polach Pelennoru, gdzie Czarnoksiężnik z Angmaru ostatecznie zginął. Pozostałych ośmiu Upiorów Pierścienia zginęło 25 marca 3019 roku T.E., gdy Jeden Pierścień został zniszczony w ogniu Góry Przeznaczenia.
Historia
Początki Nazgûli sięgają Drugiej Ery, między 1500 a 1600 rokiem S.E., kiedy Sauron oszukał Celebrimbora i elfi kowali z Eregionu, nakłaniając ich do wykucia Pierścieni Władzy.
Sauron zagarnął szesnaście z tych pierścieni i podarował dziewięć potężnym władcom śmiertelnych ludzi, w tym trzem szlachetnym panom Númenoru oraz Khamûlowi, królowi Easterlingów. Pierścienie te dały tym przywódcom ogromną moc, bogactwo i długowieczność, lecz stopniowo uczyniły ich niewidzialnymi i zniewoliły woli Saurona.
Po raz pierwszy pojawiając się publicznie jako Upiory Pierścienia około 2251 roku S.E., służyli Sauronowi aż do jego porażki zadanej przez Isildura pod koniec Drugiej Ery (3434–3441 S.E.), co zmusiło ich do ucieczki w świat cieni. Pojawili się ponownie około 1300 roku T.E., kiedy Czarnoksiężnik z Angmaru założył Angmar, aby zniszczyć północne królestwo Arnoru. Po zdobyciu Minas Ithil w 2002 roku T.E., aby przygotować Mordor na powrót Saurona, ponowie zajęli Dol Guldur i w końcu rozpoczęli otwarte Polowanie na Pierścień w 3018 roku T.E.
I PEZZI DI NAZGÛL
Ewolucja
Nazgûl przeszli całkowitą ewolucję duchową i fizyczną w historii Śródziemia. Zaczynając jako potężni śmiertelni ludzie – królowie, czarownicy i wojownicy – używali swoich Pierścieni Władzy do zdobycia wielkiego bogactwa i władzy w Drugiej Erze. Jednak w miarę jak korumpujący wpływ Dziewięciu Pierścieni nasilał się przez stulecia, ich ludzkie formy powoli blakły, aż stali się całkowicie niewidzialnymi widmami w świecie cieni. Strategicznie ich role operacyjne ewoluowały wraz ze zmieniającą się potęgą Saurona.
W Drugiej Erze funkcjonowali jako ukryci w cieniu poruczniccy, ale w Trzeciej Erze ustanowili suwerenne mroczne królestwa, takie jak Angmar, aby zniszczyć Arnor, i zdobyli Minas Ithil. Podczas Wojny o Pierścień ich taktyka zmieniła się z tajnego tropienia na koniach w Eriadorze jako Czarni Jeźdźcy na terroryzm z powietrza na grzbietach potężnych, latających Skrzydlatych Bestii. W różnych adaptacjach, od literackich szkiców Tolkiena po gry wideo takie jak Śródziemie: Cień Wojny, ich biografie rozwinęły się od tajemniczych jeźdźców do tragicznych, indywidualnych postaci historycznych powiązanych na wieki z Mordorem.
Kolekcjonerstwo
W świecie gadżetów i przedmiotów kolekcjonerskich – takich jak fizyczne minifigurki LEGO pojawiające się obok mediów takich jak Lego Władca Pierścieni (2012) – Nazgûl pozostają kultowymi postaciami.
Artykuły wystawowe zazwyczaj skupiają się na dwóch odmiennych wyglądach: bez twarzy, czarnozobranym jeźdźcu na ciemnym rumaku oraz na kolczastym hełmie i rękawicach Czarnoksiężnika z Angmaru. Figury przedstawiające Upiory Pierścienia na latających Skrzydlatych Bestiach są powszechnie uznawane za cenne i centralne eksponaty w kolekcjach poświęconych fantastyce Śródziemia.
Film aktorski Władca Pierścieni: Polowanie na Golluma (2027) dzieje się w trakcie 17-letniej przerwy, kiedy Sauron i Nazgûl aktywnie polowali na Golluma.
