The Mummy vertegenwoordigt het archetype van de oude Egyptische adel of hogepriesterdom dat door duistere magie, heiligschennis of oeroude vloeken weer tot leven is gewekt. In zijn voornaamste klassieke gedaanten — zoals Imhotep en Kharis — wordt het personage gedreven door een tragische, verboden liefde en een onblusbare wens om herenigd te worden met een verloren zielsverwant, waaronder prinses Ankh-es-en-Amon, prinses Ananka of Anck-su-namun.

In de oudheid veroordeeld voor zware vergrijpen tegen farao's en goden, rust de mummie in een verborgen tombe totdat hij per ongeluk tot leven wordt gewekt door moderne archeologen en ontdekkingsreizigers. Eenmaal gereanimeerd fungeert The Mummy als een geduchte tegenstander die erop uit is om degenen te straffen die heilige tomben ontheiligen, duistere magie beoefenen en gereïncarneerde zielen opeisen.

Of hij nu stiekem opereert in de moderne samenleving onder menselijke alter ego's zoals Ardeth Bay of als een fysieke, ingepakte bruut tekeergaat, het wezen vormt een dodelijke bedreiging voor iedereen die zijn pad kruist. Door verschillende tijdperken heen nemen helden als Rick O'Connell, Evelyn Carnahan en Medjai-wachters het op tegen de destructieve ambities van het wezen. Naast Egyptische priesters omvat de mummiemythologie ook andere ondode heersers die zijn teruggehaald om wraak te ontketenen, waaronder de terracotta drakenkeizer Han in China, koningin Tera en prinses Ahmanet. Ongeacht zijn identiteit acteert The Mummy als een tragische schurk die gebonden is aan oeroude vloeken en een niet te stoppen bovennatuurlijke wilskracht.