Geboren als prinses in een middeleeuws Duits koninkrijk, werd Sneeuwwitje op jonge leeftijd een wees na het overlijden van haar moeder en later haar koninklijke vader. Haar ijdele stiefmoeder, de Kwaadheertige Koningin, had vrees dat de groeiende schoonheid van Sneeuwwitje de hare zou overtreffen.

Om de verschijning van de jonge prinses te verbergen, dwong de Koningin Sneeuwwitje om in lompen te kleden en als keukenmeid te dienen in haar eigen kasteel. Toen de Magische Spiegel uiteindelijk verklaarde dat Sneeuwwitje de 'mooiste van allemaal' was, huurde de woedende Koningin een Jager in om de prinses te executeren in een afgelegen bosweide. Omdat de Jager haar niet kon kwetsen, drong hij erop aan dat Sneeuwwitje moest vluchten.

Verdwaald in het bos, werd ze door vriendelijke bosdieren geleid naar het hutje van de Zeven Dwergen (Dok, Griesgum, Blijs, Slap, Schuch, Niep en Dom), waar ze het huis beheerde en hun diepe genegenheid verdiende. Ondanks waarschuwingen om vreemdelingen te vermijden, leidde de empathische aard van Sneeuwwitje ertoe dat ze een vergiftigde appel aanvaardde van de getransformeerde Kwaadheertige Koningin, vermomd als een oude vrouw. Ze viel in een dodelijke slaap en werd in een glazen kist gelegd, omringd door de huilende dwergen, totdat haar ware liefde, de Prins, haar wakker kuste.