BUTT-HEAD
Gecreëerd en ingesproken door Mike Judge, is Butt-Head de luie, door zware metalen geobsedeerde leider van het beroemde geanimeerde delinquentenduo samen met Beavis. Gekenmerkt door zijn zichtbare beugel, hoge bruine pompadour, neuzelige voordracht, kenmerkende schaterlach en grijze AC/DC-shirt, fungeert hij als de zelfverklaarde leider en 'hersens' achter hun absurde suburbane avonturen.
Cronologia
Biografie
Butt-Head is een van de titulaire hoofdrolspelers van Beavis and Butt-Head, gecreëerd en ingesproken door Mike Judge. Hij debuteerde in 1992 en is een suburbane tienerdelinquent die wordt gekenmerkt door zijn bruine pompadour, ernstige overbeet met beugel, grijze AC/DC-T-shirt, bordeauxrode korte broek, witte sokken en zwarte schoenen.
Hij spreekt met een diepe, neuzelige stem die wordt onderbroken door zijn kenmerkende schaterlach ("Uh huh huh huh"). Butt-Head fungeert als de zelfverklaarde leider van het duo en brengt bijna al zijn tijd door op de bank voor de televisie, het analyseren van videoclips, het zoeken naar dingen die "cool" zijn en proberen te "scoren met chicks".
Vergeleken met zijn hyperactieve beste vriend Beavis is Butt-Head kalmer, luier en dominanter. Hij behoudt een onterecht gevoel van zelfvertrouwen en superioriteit over iedereen om zich heen, en gedraagt zich vaak neerbuigend terwijl hij halfalfabetisch en onwetend blijft over subtiliteiten. Ondanks zijn vervelende gewoonte om Beavis te slaan en anderen in de problemen te brengen, merkte seriebedenker Mike Judge op dat het duo fundamenteel onschuldig is, omdat ze er nooit bewust op uit zijn om ernstige schade aan te richten — ze reageren eenvoudigweg op wat hun aandacht trekt.
Achtergrond
Butt-Head ontstond in Mike Judges onafhankelijke korte film Frog Baseball uit 1992, die in première ging in MTV's Liquid Television-programma.
Na een tweede korte film getiteld Peace, Love and Understanding gaf MTV opdracht tot een volledige televisieserie rondom de avonturen van het duo in de fictieve voorstad Highland.
Binnen het verhaal van de show groeide Butt-Head op in een huzin met een afwezige vader en een alcoholistische moeder die wel wordt genoemd maar nooit op het scherm te zien is. Tijdens de speelfilm Beavis and Butt-Head Do America ontmoet het duo een ouder, te zwaar man die sterk op Butt-Head lijkt en beweert te hebben "gescoord" in hun woonplaats; federale agenten bevestigen hem later als een genetische match voor Butt-Head's biologische vader. Butt-Head noemt abuisshalve ook familieleden, waaronder zijn oom Mike, een grootmoeder die haar stacaravan decoreert met plastic vlinders, en een neef genaamd Richard Head.
I PEZZI DI BUTT-HEAD
Evolutie
Gedurende de geschiedenis van de franchise is Butt-Heads kernpersona als ongemotiveerde, heavy-metal-minnende tiener consistent gebleven, maar moderne revivals hebben significante multiversumvarianten en karakterverschuivingen geïntroduceerd. In de reboot-serie Mike Judge's Beavis and Butt-Head uit 2022 werden kijkers voorgesteld aan 'Middle-Aged Beavis and Butt-Head', waarin hij wordt afgebeeld als een uit vorm geraakte, aan de bank gekluisterde volwassene die in een alternatief heden leeft.
De serie debuteerde ook 'Smart Butt-Head', een zeer welbespraakte, hyperintelligente kosmische entiteit die multiversale gebeurtenissen observeert. Tijdelijke verhalende verschuivingen hebben ook alternatieve kanten van zijn persoonlijkheid belicht. In de aflevering 'Nice Butt-Head' veranderde een accidentele overdosis druivensmaak-medicijnen hem tijdelijk in een vriendelijke, zachtsprekende student die graag wilde leren en socialiseren met leraren, totdat Beavis hem dwong de pillen uit te braken. Verder toont Butt-Head in Beavis and Butt-Head Do the Universe een zeldzame emotionele groei, waarbij hij zijn persoonlijke motto aanpast van 'I'm gonna score' naar 'We're gonna score' om Beavis erbij te betrekken.
Verzamelen
Voor animatieverzamelaars en popcultuurhistorici vertegenwoordigt Butt-Head een hoeksteen van de MTV-jeugdcultuur uit de jaren 90. Merchandise voor het personage explodeerde na het debuut van de show in 1993, wat zorgde voor een breed scala aan verzamelbare vintagemedia, interactieve software en printpublicaties.
Belangrijke retro-items zijn onder meer het Tiger Electronics LCD-handheldspel uit 1992, 16-bits consoltitels op Sega Genesis en Super NES, en big-box-pc-avonturengames zoals Virtual Stupidity (1995) en Bunghole in One (1998). Strip- en printverzamelaars handelen actief in de Marvel Comics-reeks van 28 nummers die werd gepubliceerd tussen 1994 en 1996, naast vroege MTV Pocket Books-uitgaven zoals This Book Sucks (1993) en Ensucklopedia (1994). Verzamelkaartitems, zoals kaarten geproduceerd rondom het thema van de aflevering 'Good Credit', vormen eveneens een essentieel onderdeel van de nalatenschap van het personage onder liefhebbers van vintage animatie uit de jaren 90.
Vanwege een animatiefout in de aflevering 'Crisis Line' wordt Butt-Head even afgebeeld met een Metallica-T-shirt in plaats van zijn standaard AC/DC-shirt.
