Necron Flayed One

Rozpruwacze nie wkraczają do bitwy na rozkaz Nekrońskich Władców (Necron Overlords); zamiast tego wyłaniają się niespodziewanie prosto na linię frontu ze swojego upiornego wymiaru kieszonkowego. Skradając się w cieniach lub urządzając zasadzki na pozycje wroga, takie jak stanowiska ciężkiej broni, te przygarbione automaty przybywają otoczone mdłym fetorem rozkładającego się mięsa. W trakcie walki wdzierają się w szeregi przeciwnika z przerażającą zwinnością, używając brzytwostożkowych szponów z nekrodermu wystających z palców, by w zaledwie słoneczne sekundy obdzierać ofiary żywcem ze skóry. Zamiast ścigać uciekających wrogów lub wykonywać strategiczne rozkazy wyższego szczebla, Rozpruwacze przerywają rzeź w połowie, by w groteskowy sposób rozsmarować krew i surowe mięso na swoich nieruchomych, bez zębów szczękach. Krew ścieka po ich stalowych szyjach i gromadzi się wokół poplamionych żeber z nekrodermu, podczas gdy skrawki świeżej skóry luźno zwisają z ich metalowych szkieletów. Wasi żołnierze często tracą zimną krew na widok gnijących szczątków swoich dawnych towarzyszy spowijających te nieustępliwe, nieśmiertelne machiny do zabijania. Gdy rzeź dobiega końca, większość ocalałych Rozpruwaczy znika z powrotem w swoim mrocznym podwymiarze wraz ze świeżymi trofeami.

Istnienie Rozpruwaczy stanowi przeraźliwą, trwałą bliznę psychiczną na społeczeństwie Nekronów, sięgającą czasów starożytnej Wojny w Niebiosach. Kiedy rasa Nekronów zwróciła się przeciwko swoim panom C'tan i doszczętnie unicestwiła Llandu'gora Rozpruwacza, umierający Gwiezdny Bóg rzucił trwającą klątwę, która tchnęła echo jego własnego, bezдонnego głodu w ich powłoki z nekrodermu. Ponieważ Nekrońcy wymienili swoje biologiczne ciała i dusze na żywe metalowe endoszkielety, ich pozostała poczytalność stała się podatna na tę podstępną infekcję. Klątwa rozprzestrzenia się w niekontrolowany sposób, niszcząc rozsądek, aż Nekron ulegnie upiornemu pragnieniu ucztowania na mięsie, którego mechaniczny konstrukt nigdy nie jest w stanie strawić. Odrzuceni i znienawidzeni przez innych Nekronów, którzy obawiają się zarażenia chorobą, Rozpruwacze są rutynowo wygnani lub straceni po bitwach. Pomimo swojego statusu wyrzutków, ich nagłe zmaterializowanie się stanowi niespodziewaną broń terroru dla dowódców Nekronów. Co więcej, ich lore stanowi podwaliny pod przerażające regiony galaktyczne, takie jak Kościelne Królestwo Drazak, i napędza główne wątki fabularne, w tym upadek Dynastii Maynarkh oraz los księcia Oltyxa w serii Król, który umarł dwa razy.

Wizualny projekt Rozpruwacza to makabryczna fuzja zimnej nekromantycznej technologii i visceralnego horroru cielesnego. Ich mechaniczne ramy składają się z cienkich, drucianych endoszkieletów z nekrodermu przekształconych w przygarbione, drapieżne pozy. Żywy metal ich kończyn groteskowo przekształca się pod wpływem Klątwy Rozpruwacza: ich nogi często zyskują dodatkowy staw, umożliwiając hiperzwinny lub czworonożny ruch, podczas gdy palce wydłużają się w długie, przypominające noże ostrza z nekrodermu, zdolne do przecinania zarówno skóry, jak i ciężkiego pancerza. Tym, co naprawdę definiuje ich estetykę, jest makabryczny zwyczaj noszenia trofeów. Rozpruwacze nawykowo ozdabiają swoje stalowe tułowsie wciąż wilgotnymi kawałkami zebranej organicznej skóry, skór zwierzęcych, mięsa Orków i resztek kości, czasami nosząc naszyjniki z ludzkich czaszek. Ponieważ nie posiadają funkcjonalnych układów trawiennych ani zmysłu węchu, te krwawe trofea pozostają przymocowane do ich szkieletów, dopóki całkowicie nie ulegną rozkładowi. Nowoczesne plastikowe miniatury i cyfrowe wizerunki podkreślają tę koszmarną estetykę, wyposażając je w przypominające igły kosy palcowe, odsłonięte, poplamione krwią żebra oraz gnijące skóry naciągnięte ciasno na zimne metalowe stawy.