Knightfall

Rola Kobiety-Kot w crossoverze „Knightfall” definiowana jest przez kilka kluczowych spotkań w Gotham i poza jego granicami. W zeszycie „Batman” nr 498 poplecznicy Bane'a próbują zwerbować Selinę Kyle podczas napadu, oferując jej miejsce w rosnącym w siłę kryminalnym imperium Bane'a. Zniesmaczona przestępcą, który fizycznie złamał Batmana, bez wahania odrzuca to przymierze. Niedługo potem, w „Batmanie” nr 499, wsiada na pokład samolotu wraz z cierpiącym na uraz kręgosłupa Brucem Waynem, który udaje się do Santa Prisca w poszukiwaniu Jacka Drake'a i dr Shondry Kinsolving.

W trakcie wątku „Knightquest: The Crusade” Kobieta-Kot spotyka nowo zainstalowanego Batmana, Jean-Paula Valleya, w zeszytach „Catwoman Vol. 2” nr 6–7 oraz „Batman” nr 503–504. W przeciwieństwie do innych mieszkańców Gotham, od razu zauważa, że ten brutalny, zakuty w zbroję mściciel jest oszustem, a nie prawdziwym Mrocznym Rycerzem. Jej zaangażowanie osiąga punkt kulminacyjny podczas „KnightsEnd” („Batman” nr 509–510), gdzie obserwuje ostateczne starcie pomiędzy Brucem Waynem a Valleyem. Fakt, że Bruce oszczędza Valleya, stanowi dla Seliny ostateczny dowód na to, że prawdziwy Batman oficjalnie powrócił.

Fabuła „Knightfall” stanowi główny punkt zwrotny w historii wydawniczej Kobiety-Kot i ewolucji jej postaci. Zbiegając się w czasie z debiutem jej pierwszej regularnej serii komiksowej w sierpniu 1993 roku („Catwoman Vol. 2” autorstwa Jo Duffy i Jima Balenta), era ta ugruntowała pozycję Seliny Kyle jako niezależnej antybohaterki zdolnej do pociągnięcia własnego tytułu, zamiast funkcjonowania wyłącznie w charakterze antagonistki Batmana.

Pod względem fabularnym działania Kobiety-Kot w „Knightfall” podkreślają jej specyficzny kodeks moralny i głęboką więź z Brucem Waynem. Odmawiając czerpania korzyści z porażki Batmana i odrzucając syndykat Bane'a, udowodniła swoją uczciwość. Co więcej, jej natychmiastowe rozpoznanie, że Jean-Paul Valley jest oszustem, uwydatniło jej wyjątkowe psychologiczne zrozumienie Batmana, co ostro kontrastowało z podziemiem Gotham i organami ścigania, które dały się nabrać na zbroję Valleya. Historia ta utrwaliła status Kobiety-Kot jako niezastąpionej postaci w uniwersum DC Comics.

Stworzony przez rysownika komiksowego Jima Balenta na potrzeby pierwszego numeru „Catwoman Vol. 2” z 1993 roku, kostium z „Knightfall” pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów w historii DC Comics. Strój składa się z obcisłego kombinezonu w żywym odcieniu śliwkowego fioletu, połączonego z kontrastującymi, czarnymi skórzanymi dodatkami, w tym sięgającymi ud the high-thigh butami oraz rękawicami za łokcie z wbudowanymi wysuwanymi pazurami.

Całość uzupełnia pas na gadżety noszony w talii oraz jej charakterystyczny bicz. Kluczowym elementem wizualnym projektu Balenta jest fioletowy kaptur z wyrzeźbionymi kociimi uszami: w przeciwieństwie do wcześniejszych masek zakrywających całą głowę, ten kaptur ma odsłonięty tył, co pozwala długim ciemnym włosom Seliny – ozdobionym wyrazistymi niebieskimi refleksami – swobodnie opadać na ramiona. Ten wygląd łączył sportową funkcjonalność z estetyką wysokiej mody, pozostając głównym wizerunkiem Kobiety-Kot przez lata 90., aż do jej przeprojektowania w 2002 roku.