Goku (Chibi)

Ta konkretna reprezentacja w stylu chibi wywodzi się z ilustracji na okładce 183. rozdziału, „Prawdziwa walka”, na której stylizowane mini wersje Goku i Piccolo Jr. stają naprzeciw siebie na ringu Tenkaichi Budōkai na wyspie Papaya, podczas gdy Chi-Chi, Tenshinhan, Żółwi Pustelnik, Yamcha i Kuririn się im przyglądają. Ta grafika została słynnie zaadaptowana jako scena do „Detekoi Tobikiri ZENKAI Power!”, pierwszego japońskiego tematu kończącego anime Dragon Ball Z. W samym rozdziale Goku stacza z Piccolo Jr. zażartą walkę podczas 23. Turnieju Sztuk Walki. Obaj wymieniają szybkie ciosy i sprawdzają swoją siłę, zanim Goku robi unik przed laserowymi oczami Piccolo, wymierzając mu kopnięcie w twarz. Po tym, jak Piccolo wrzuca Goku przez ramię w otaczający ich kamienny mur, Goku kontratakuje od tyłu kopnięciem wyrzucającym przeciwnika poza ring. Gdy Piccolo wzbija się w niebo, by uwolnić niszczycielski atak Makosen, Goku używa Odwróconego Kamehameha, by wystrzelić się z powrotem na ring, i kontratakuje Super Kamehameha.

Rysunek w stylu chibi na okładce „Prawdziwej walki” stanowi lekki artystyczny kontrapunkt dla jednej z najpoważniejszych walk w oryginalnej serii Dragon Ball – ostatecznego pojedynku turniejowego Goku z Piccolo Jr. Poza tą pojedynczą okładką, dziecięce i chibi wersje Goku mają ogromne znaczenie fabularne w całej historii serii. Młody Goku położył fundamenty pod historię Akiry Toriyamy w 1. rozdziale z 1984 roku („Bulma i Son Goku”). Koncepcja miniaturowego Goku została później powracająca w Dragon Ball GT, gdzie życzenie złożone przez Cesarza Pilafa za pomocą Czarnogwiazdkowych Smoczych Kul zamieniło Goku z powrotem w dziecko. Została ona rozinięta w pełnokolorowej mandze spin-off Dragon Ball SD, a ostatecznie pojawiła się w Dragon Ball DAIMA, ostatnim dziele Akiry Toriyamy, w którym Goku (Mini) podróżuje przez Królestwo Demonów, aby odwrócić spisek króla Gomaha.

Projekt chibi i dziecięcej wersji Goku charakteryzuje się skompresowanymi proporcjami, zaokrąglonymi rysami, dużymi, wyrazistymi oczami i jego charakterystycznymi kolczastymi czarnymi włosami. W swoim oryginalnym dziecięcym wyglądzie Goku nosi klasyczne dogi sztuk walki – zaczynając od wczesnego niebieskiego gi, zanim założy czerwono-pomarańczowe gi Szkoły Żółwia – a także swój brązowy saiyański ogon, Nyoibo (Kij Masztowy) przypięty do pleców oraz Chmurę Kinto'un. W wydaniach w stylu Super-Deformed (SD), takich jak okładka 183. rozdziału i Dragon Ball SD, cechy te są wyolbrzymione poprzez powiększone głowy i krótkie kończyny. W Dragon Ball GT jego dziecięca postać nosi pomniejszone niebieskie gi z żółtą szarfą, podczas gdy era Dragon Ball DAIMA wprowadza „Goku Mini”, prezentując zaktualizowaną przez Akirę Toriyamę wizualną estetykę z okazji 40. rocznicy serii na potrzeby podróży Goku po Królestwie Demonów.