Two-Face (Batman '66) is de in Silver Age-stijl gegoten incarnatie van Harvey Dent, gecreëerd voor de continuïteit van de televisieserie Batman uit 1966. Oorspronkelijk bedacht voor de tv-show uit de jaren 60 maar decennialang op de plank laten liggen, debuteerde deze versie uiteindelijk in de strip 'Batman '66: The Lost Episode #1' uit 2014 en speelde hij de hoofdrol in de animatiefilm 'Batman vs. Two-Face' uit 2017.
La Scena
De 'Batman '66'-incarnatie van Two-Face vertegenwoordigt twee verschillende oorsprongsmomenten in zijn geschiedenis binnen strips en animatie. In 'Batman '66: The Lost Episode #1' — bewerkt naar Harlan Ellisons nooit geproduceerde scriptbehandeling uit de jaren 60 — vervolgt officier van justitie Harvey Dent maffiabaas 'Lucky' Maroni in de rechtbank. Wanneer Maroni een fles zuur gooit om de officier van justitie uit te schakelen, springt Batman naar voren om Dent met zijn cape te beschermen. Het zuur spat echter op de linkerkant van Dents gezicht, waardoor hij permanent misvormd raakt en vervalt in een leven van dualistische misdaad. In de animatiefilm 'Batman vs. Two-Face' uit 2017 daarentegen vindt Dents verminking plaats tijdens een openbare demonstratie van Dr. Hugo Strange's 'Evil Extractor' in de Gotham State Penitentiary. De machine, ontworpen om het kwaad uit gevangenen zoals de Joker, Penguin en Riddler te zuigen, raakt overbelast en ontploft. Batman probeert Dent te beschermen met zijn cape, maar vloeibaar kwaadaardig gas overgiet de linkerkant van Harveys gezicht. De blootstelling misvormt hem en deelt zijn persoonlijkheid, waardoor een schurk ontstaat die geobsedeerd is door dualiteit en wordt geleuod door het opگوien van een munt.
Significato
De introductie van Two-Face in het 'Batman '66'-universum is van enorm belang voor de geschiedenis van Batman en het behoud van de popcultuur. Tijdens de originele televisieshow van 1966-1968 was Two-Face blijkbaar de meest prominente klassieke stripboekschourk die buiten de show werd gelaten, omdat de producenten zijn verminkte uiterlijk te gruwelijk en duister vonden voor de kampachtige, vrolijke toon van de serie. Door Harlan Ellisons lang genegeerde scriptschets uit 1966 bijna vijftig jaar later te bewerken tot een strip, vervulden de makers een belangrijk ontbrekend puzzelstukje in de retro-Batman-lore. Thematisch slaat deze versie een brug tussen het klassieke verhaal uit de Silver Age en de iconische theatricaliteit van de show uit de jaren 60. Bovendien vormt de animatiefilm 'Batman vs. Two-Face' uit 2017 een monumentale mijlpaal, aangezien het de laatste stemacteerprestatie van Adam West als Batman markeert voor zijn overlijden in juni 2017. Door Wests Batman te verenigen met sci-fi-icoon William Shatner als Two-Face, dient de productie zowel als een historische crossover als een sentimenteel vaarwel aan een iconisch tijdperk van superheldentelevisie.
Design
Het visuele ontwerp van Two-Face (Batman '66) vertaalt de kenmerkende dualiteit van het personage naar de levendige esthetiek van de televisieserie uit de jaren 60. In 'Batman '66: The Lost Episode #1' gaf kunstenaar José Luis García-López de verminkte linkerkant van Harvey Dents gezicht weer in een levendige groene tint, wat een treffend contrast vormde met zijn onveranderde kant. Zijn kostuum weerspiegelt deze duale aard met een asymmetrisch gesplitst pak, waarbij traditionele zwart-witte formele kleding wordt gecombineerd met een opvallend, kleurrijk patroon van magenta en oranje, getailleerd in klassieke jaren 60-mode. In de animatiefilm 'Batman vs. Two-Face' uit 2017 was zijn personageontwerp specifiek zo vormgegeven dat het leek op een William Shatner uit de jaren 60, waardoor Harvey Dent een knap uiterlijk kreeg als hoofdrolspeler, dat uiteenvalt in een lichtpaarse en blauwe verminkte kant. In alle varianten draagt Two-Face zijn primaire instrument van het lot bij zich: een zilveren munt met twee koppen waarvan de linkerkant hevig is bekrast en getekend, die hij opgooit om elke criminele beslissing te dicteren.
