De 'Last Knight on Earth'-incarnatie van Scarecrow is een gruwelijke, dystopische herinterpretatie van Dr. Jonathan Crane als een ledemaatloze handhaver voor de tiran Omega. Gemonteerd op de rug van een willoze Bane, gebruikt deze versie met angstgif gevulde injectienaalden als prothetische vingers om overlevenden te onderwerpen in een wereld twintig jaar na de val van de helden.
De Scène
In deze sombere toekomst dient Scarecrow als een hooggeplaatste luitenant voor Omega. Een cruciaal moment vindt plaats in de replica van het verleden die door Omega is gecreëerd, waar Scarecrow de confrontatie aangaat met Alfred Pennyworth. In plaats van traditionele angstvergiften te gebruiken om terreur te zaaien, dient hij Alfred een 'genadegif' toe, waardoor de butler sterft binnen een vredige, troostende hallucinatie. Later zien we hem patrouilleren in de Plains of Solitude en bij de Anti-Life Equation-versterker, waar hij fungeert als een mobiel wapensysteem bovenop Bane, terwijl hij Lex Luthors Superman-klonen aanstuurt om het verzet onder leiding van Wonder Woman en een jongere Bruce Wayne-kloon aan te vallen.
Betekenis
Deze versie van Scarecrow staat symbool voor de ultieme corruptie van Gotham's schurken onder Omega's bewind. Crane is niet langer een freelance crimineel, maar een letterlijk instrument van de staat. Zijn fysieke afhankelijkheid van Bane weerspiegelt het symbiotische maar holle karakter van het kwaad in deze stervende wereld. Zijn rol in het bewaken van de Anti-Life Equation maakt hem tot een centrale figuur in de laatste strijd om het lot van de mensheid, en vertegenwoordigt de overgang van individuele neurose naar systemische, wereldwijde controle door middel van chemicaliën en technologie.
Ontwerp
Ontworpen door Greg Capullo, is deze Scarecrow een meesterwerk van body horror. Hij heeft beide onderbenen en handen verloren, waardoor er slechts een romp en hoofd overblijven, gehuld in zijn kenmerkende versleten jute masker. Hij is permanent vastgemaakt aan de rug van een kolossale, willoze Bane. In plaats van handen hanteert hij lange, angstaanjagende metalen injectienaalden gevuld met gloeiend angstgif, die zowel als zijn primaire wapen als zijn middel voor tactiele interactie dienen. Deze esthetiek benadrukt zijn transformatie van een mens in een levend bezorgsysteem voor chemische terreur.
