Goku (Chibi)

Deze specifieke chibi-weergave komt voort uit de omslagillustratie van Hoofdstuk 183, 'The Real Fight', waarop gestileerde mini-versies van Goku en Piccolo Jr. tegenover elkaar staan in de ring van het Wereld Vechtsporttoernooi op Papaya Island, terwijl Chi-Chi, Tien Shinhan, Master Roshi, Yamcha en Krillin toekijken. Dit artwork werd beroemd aangepast voor een scène in 'Detekoi Tobikiri ZENKAI Power!', het eerste Japanse eindthema van Dragon Ball Z. In het hoofdstuk zelf neemt Goku het in een hevig gevecht op tegen Piccolo Jr. tijdens het 23e Wereld Vechtsporttoernooi. De twee wisselen snelle klappen uit en testen hun kracht voordat Goku Piccolo's Ooglasers ontwijkt om een trap uit te delen in zijn gezicht. Nadat Piccolo Goku door een omliggende stenen muur heen elleboogt, slaat Goku vanachter terug met een trap die de ring leegveegt. Terwijl Piccolo de lucht in stijgt om een vernietigende Makosen los te laten, gebruikt Goku een Reverse Kamehameha om zichzelf terug de ring in te lanceren en pareren hij met een Super Kamehameha.

De chibi-omlijsting op de omslag van 'The Real Fight' biedt een luchtig artistiek tegenwicht voor een van de meest serieuze gevechten in de originele Dragon Ball-serie: Goku's laatste toernooigevecht tegen Piccolo Jr. Bovenal hebben de kinder- en chibi-versies van Goku een immense narratieve betekenis voor de geschiedenis van de gehele franchise. Kid Goku legde de basis voor het verhaal van Akira Toriyama in Hoofdstuk 1 uit 1984 ('Bulma en Son Goku'). Het concept van een geminiaturiseerde Goku werd later opnieuw gebruikt in Dragon Ball GT, waar een wens van keizer Pilaf bij de Black Star Dragon Balls Goku weer in een kind veranderde. Dit werd verder uitgediept in de volkoren spin-off-manga Dragon Ball SD en uiteindelijk getoond in Dragon Ball DAIMA, het laatste werk van Akira Toriyama, waarin Goku (Mini) door het Demonenrijk reist om de samenzweringsspreuk van Koning Gomah ongedaan te maken.

Goku's chibi- en kinderontwerpen worden gekenmerkt door ingekorte proporties, afgeronde kenmerken, grote uitdrukkingsvolle ogen en zijn kenmerkende stekelige zwarte haar. In zijn oorspronkelijke jeugdige verschijning draagt Goku zijn klassieke vechtsportdogi — te beginnen met zijn vroege blauwe gi voordat hij de rood-oranje Turtle School gi aanneemt — samen met zijn bruine Saiyan-staart, de Nyoibo (Power Pole) over zijn rug en de Flying Nimbus (Kinto'un). In Super-Deformed (SD)-versies zoals de omslag van Hoofdstuk 183 en Dragon Ball SD worden deze kenmerken overdreven met vergrote hoofden en korte ledematen. In Dragon Ball GT draagt zijn kindervorm een verkleinde blauwe gi met een gele sjaal, terwijl het Dragon Ball DAIMA-tijdperk 'Goku Mini' introduceert, met Akira Toriyama's vernieuwde visuele esthetiek ter gelegenheid van het 40-jarig jubileum voor Goku's reis door het Demonenrijk.