De toverstaf van Draco Malfoy is een 10 inch (25 cm) lange meidoornen staf met een kern van een eenhoornhaar, gemaakt door Garrick Ollivander. De staf speelde een cruciale rol in de Tweede Tovenaarsoorlog: doordat de loyaliteit ervan overging op Harry Potter, kreeg Harry per ongeluk de meesterschap over de Zegevlier, wat uiteindelijk leidde tot de definitieve val van Voldemort.
De Scène
Deze toverstaf komt voor in verschillende bepalende momenten in de Harry Potter-sage. Tijdens zijn tweede jaar in 1992 hanteerde Draco Malfoy de staf in de Duëlclub van Zweinstein om de Dansende Voeten-spreuk uit te voeren en een cobra op te roepen via de Serpensortia-spreuk tegen Harry Potter. In juni 1997, boven op de Astronomietoren, gebruikte Draco de staf om Albus Dumbledore te ontwapenen met Expelliarmus; een handeling die onbewust de meesterschap over de Zegevlier op hem overdroeg. In maart 1998, tijdens een gespannen schermutseling in Malfoy Manor, ontwapende Harry Potter Draco fysiek en nam hij de meidoornen staf mee. Harry gebruikte de staf van Draco vervolgens tijdens de inbraak bij Goudgrijp en de Slag om Zweinstein, en vertrouwde op de loyaliteit ervan nadat Garrick Ollivander had bevestigd dat de trouw van de staf in een gevecht naar Harry was overgegaan.
Betekenis
De toverstaf van Draco Malfoy is cruciaal voor de afloop van het hele Harry Potter-verhaal. Toen Draco Perkamentus ontwapende op de Astronomietoren, werd hij zonder dat hij het wist de ware meester van de Zegevlier. Maanden later, toen Harry Potter Draco's meidoornen staf uit zijn hand ontrukte in Malfoy Manor, verschoof de loyaliteit van zowel Draco's staf als de Zegevlier naar Harry. Tijdens het laatste duël in de Slag om Zweinstein probeerde Heer Voldemort Harry te doden met de Zegevlier. Omdat de Zegevlier Harry erkende als zijn ware meester — een direct gevolg van het winnen van Draco's staf — weigerde de staf Harry aan te vallen. Voldemorts Vloek des Doods ketste terug, wat een definitief einde maakte aan de Heer van het Duister.
Ontwerp
Volgens de specificaties van Garrick Ollivander is de toverstaf 10 inch (25 cm) lang, gemaakt van meidoornhout met een kern van een eenhoornhaar, en wordt omschreven als 'redelijk buigzaam' of 'redelijk veerkrachtig'. Meidoornhout staat bekend om zijn complexe, paradoxale aard die past bij tovenaars die turbulente tijden doormaken, terwijl eenhoornhaarkernen consistente magie produceren en zich niet snel laten verleiden tot de Zwarte Kunsten. Visueel gaf de filmreeks de staf een elegante, strakke esthetiek die Draco's aristocratische achtergrond weerspiegelt. In films 1 tot en met 6 had de staf een gladde, donkerbruine houten schacht met een gesneden zwart handvat, een afgeronde pommelknop en een subtiele zilveren decoratieve accentring. Voor De Relieken van de Dood - Deel 1 en 2 veranderde de rekwisiet in een effen zwarte afwerking, terwijl het oorspronkelijke silhouet met het gesneden handvat behouden bleef.
