De Batman '66-stripversie van de Joker is een levendig eerbetoon aan de nalatenschap van de televisieserie uit 1966, voornamelijk te zien in de digital-first stripreeks die in 2013 van start ging. Deze incarnatie vangt de eigenzinnige, campy aard van Cesar Romero's iconische vertolking en combineert de absurditeit uit de Silver Age met nieuwe avonturen in het DC-multiversum.
De Scène
In de Batman '66-stripreeks wordt de Joker vaak afgebeeld terwijl hij theatrale en ingewikkelde misdaden orkestreert om het Dynamische Duo voor schut te zetten. Een bepalend moment vindt plaats in nummer #3 (2013), waar de Joker Batman bespot door een versie van de kap van de Caped Crusader te stelen en zich te verkleden als 'Joker-Batman'. Een andere opvallende scène is te vinden in nummer #11, 'The Joker’s Big Show', waarin hij en Catwoman een hersengolfregulator gebruiken tijdens een talentenjacht in de gevangenis. Hun doel is niet om te ontsnappen, maar om heel Gotham City te infecteren met een golf van oncontroleerbare manie, wat perfect de voorkeur van deze versie voor grootse, niet-dodelijke psychologische grappen samenvat.
Betekenis
Dit optreden is significant omdat het de kloof overbrugde tussen het nostalgische televisietijdperk van de jaren 60 en moderne stripverhalen, waardoor de 'Clown Prince of Crime' kon deelnemen aan scenario's waar het budget van de oorspronkelijke show nooit ruimte voor bood. Door het personage als grappenmaker in plaats van als duistere seriemoordenaar neer te zetten, behield de strip een specifiek historisch archetype van de Joker. Het succes leidde tot spraakmakende crossovers in het multiversum met iconen zoals de Green Hornet, Wonder Woman '77 en Archie Andrews, waarmee de '66 Joker zijn plek als hoeksteen van de Earth-66-lore van DC verstevigde.
Ontwerp
Het ontwerp is een minutieus eerbetoon aan de legendarische jaren 60-look van Cesar Romero, weergegeven met een pop-art esthetiek door kunstenaars als Mike Allred. De Joker draagt zijn kenmerkende roze-paarse driedelige pak, gecombineerd met een felgroene pruik en een strak wit geschminkte huid. Het meest essentiële en trouwe detail is de zichtbare, overgeschilderde snor, een knipoog naar het feit dat Romero in het echt weigerde zijn gezichtsbeharing voor de rol af te scheren. Deze versie geeft de voorkeur aan 'grap'-gadgets, zoals de bekende schok-handdruk en niet-dodelijke vallen, boven conventionele wapens, wat de theatricaliteit van die tijd weerspiegelt.
